Gastroenterologia

Kolka niemowlęca

Kolka niemowlęca stanowi częstą dolegliwość, która pojawia się u niemowląt. Kolka niemowlęca objawia się nadmiernym, napadowym oraz trudnym do ukojenia płaczem. Kolka niemowlęca ustępuje przeważnie około czwartego miesiąca życia dziecka. Poza tym kolka niemowlęca dotyczy dzieci karmionych zarówno naturalnie jak i sztucznie. Nie jest znana przyczyna kolki niemowlęcej, ale z punktu widzenia teorii gastroenterologicznej przyczyną kolki jest niedojrzałość bariery jelitowej, zaburzenia motoryki jelit oraz zaburzenia wydzielania hormonów jelitowych. Jedną z przyczyn kolki niemowlęcej może być również refluks żołądkowo-przełykowy. Do typowych objawów kolki jelitowej należą między innymi: podkurczanie nóżek, napinanie brzucha oraz prężenie ciała. Kolka niemowlęca przebiega przeważnie również z poszerzeniem obwodu brzucha. Dziecko zaczyna wówczas płakać. Płacz taki pojawia się cyklicznie, ale nasila się głównie wieczorem oraz w nocy. Diagnostyka mówi, że o kolce niemowlęcej możemy mówić wówczas, kiedy pojawiają się następujące objawy przed ukończeniem czwartego miesiąca życia dziecka: rozpoczynające się i kończące bez określonej przyczyny napady grymaszenia, rozdrażnienia lub płaczu, które trwają przynajmniej trzy godziny w ciągu doby i pojawiają się przez co najmniej trzy dni w tygodniu, a rozwój dziecka oraz jego wzrastanie są prawidłowe. W przypadku chorób gastroenterologicznych istnieje klasyfikacja chorób pod nazwą kryteria rzymskie III. Kryteria te określają zasady rozpoznawania zaburzeń czynnościowych układu pokarmowego, jak również wytyczne dotyczące ich leczenia.

Podobne artykuły

Aerofagia
Odbijanie powietrza w aerofagii jest objawem nieświadomym. W przypadku tego schorzenia po połknięciu powietrza, szybko przedostaje się ono do przełyku, a potem z powrotem do jamy ustnej W tym przypadku nie dochodzi do rozluźnienia dolnego zwieracza przełyku, co stanowi charakterystyczny objaw dla aerofagii. Aerofagia należy do zaburzeń odbijania. Chorobę tą zalicza się do zaburzeń czynnościowych żołądka oraz dwunastnicy. Aby odpowiednio zdiagnozować chorobę należy mieć objawy co najmniej pół roku, a ponadto muszą się pojawić i trwać co najmniej trzy miesiące takie objawy, jak: uciążliwe oraz nawracające odbijanie, które pojawia się co najmniej kilka razy w tygodniu oraz obiektywnie zaobserwowane lub zmierzone połykanie powietrza. Istnieją następujące metody leczenia aerofagii: wytłumaczenie choremu mechanizmu zaburzenia, próba oduczenia nawyku odbijania, modyfikacja diety oraz psychoterapia behawioralna. Jedną z chorób układu pokarmowego jest dyschezja niemowlęca. Jest to zaburzenie defekacji, które stwierdza się u niemowląt do szóstego miesiąca życia. Zaburzenie to należy do zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego....

Dyschezja niemowlęca
Przyczyną dyschezji niemowlęcej jest zaburzenie koordynacji mięśni brzucha. U niemowląt cierpiących na to zaburzenie koordynacja ta wykształca się w późniejszym wieku. Mówiąc o tej chorobie, mówimy o zaburzeniu procesu zwiększania ciśnienia w jamie brzusznej przez mięśnie brzucha wraz z rozluźnieniem mięśni przepony miednicy. Nie stosuje się tutaj żadnego leczenia, ponieważ niemowlę uczy się samo stopniowo koordynować pracę mięśni brzucha oraz miednicy. Zaburzenie to samoistnie ustępuje do ukończenia szóstego miesiąca życia. Dyspepsja z kolei jest to niestrawność. Zaburzenie to pojawia się w nadbrzuszu poprzez przewlekły lub nawracający ból. Ból ten trwa co najmniej cztery tygodnie. Do najważniejszych objawów tej choroby gastrologicznej zaliczmy między innymi: poposiłkowe uczucie pełności w nadbrzuszu, odbijania, nudności, wymioty, uczucie wczesnej sytości, brak łaknienia oraz zgaga. Ponadto to zaburzenie układu pokarmowego możemy podzielić ze względu na przebieg. Z tego względu dyspepsję dzielimy na: dyspepsję w przebiegu chorób organicznych oraz dyspepsję czynnościową. Do dyspepsji w przebiegu chorób organicznych zaliczamy:...

Dyspepsja
Badaniem, które umożliwia stwierdzenie takiej choroby jak dyspepsja jest gastroskopia. W celu leczenia dyspepsji stosuje się między innymi następujące leki: leki zobojętniające, leki prokinetyczne oraz leki hamujące wydzielanie kwasu solnego. Do tych ostatnich należą następujące leki: antagoniści receptora H2 oraz inhibitory pompy protonowej. Do inhibitorów należą kolejno: omeprazol, pantoprazol oraz lanzoprazol. W dziedzinie medycyny, jaką jest gastroenterologia istnieje taka choroba jak globus. Jest to zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego, które objawia się wrażeniem obecności ciała obcego albo ściskania w gardle. Objawy te znikają podczas spożywania pokarmów lub picia płynów. Globus należy do zaburzeń konwersyjnych. Objawami tej choroby są przede wszystkim: ściskanie w gardle, duszenie oraz drapanie. W celu diagnozy choroby początek objawów musi występować co najmniej sześć miesięcy przed postawieniem diagnozy, a ponadto konieczne jest spełnienie poniższych warunków przez co najmniej trzy miesiące: okresowo lub stale występujące odczuwanie obecności ciała obcego w gardle, ale tylko w okresie międzyposiłkowym, stwierdzony brak dysfagii...

Kolka niemowlęca
Kolka niemowlęca stanowi częstą dolegliwość, która pojawia się u niemowląt. Kolka niemowlęca objawia się nadmiernym, napadowym oraz trudnym do ukojenia płaczem. Kolka niemowlęca ustępuje przeważnie około czwartego miesiąca życia dziecka. Poza tym kolka niemowlęca dotyczy dzieci karmionych zarówno naturalnie jak i sztucznie. Nie jest znana przyczyna kolki niemowlęcej, ale z punktu widzenia teorii gastroenterologicznej przyczyną kolki jest niedojrzałość bariery jelitowej, zaburzenia motoryki jelit oraz zaburzenia wydzielania hormonów jelitowych. Jedną z przyczyn kolki niemowlęcej może być również refluks żołądkowo-przełykowy. Do typowych objawów kolki jelitowej należą między innymi: podkurczanie nóżek, napinanie brzucha oraz prężenie ciała. Kolka niemowlęca przebiega przeważnie również z poszerzeniem obwodu brzucha. Dziecko zaczyna wówczas płakać. Płacz taki pojawia się cyklicznie, ale nasila się głównie wieczorem oraz w nocy. Diagnostyka mówi, że o kolce niemowlęcej możemy mówić wówczas, kiedy pojawiają się następujące objawy przed ukończeniem czwartego miesiąca życia dziecka: rozpoczynające się i kończące bez określonej przyczyny napady grymaszenia, rozdrażnienia...