Gastroenterologia

Migrena brzuszna

Migrena brzuszna stanowi zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego, które pojawia się u dzieci w wieku od trzech do piętnastu lat. Zaburzenie to objawia się nagłym oraz nasilonym bólem brzucha umiejscowionym w okolicy pępka. Zaburzenie to pojawia się najczęściej u dziewczynek. Dziewczynki stanowią 60 procent chorych. W przypadku tego zaburzenia obserwuje się dwa szczyty zachorowań: pierwszy pojawia się między piątym a siódmym rokiem życia, a drugi pojawia się między 10 a 12 rokiem życia. Objawy mogą utrzymywać się do wieku dorosłego. Przyczyna tego zaburzenia nie jest znana. Przyjęto jednak, ze zaburzenie to może być związane z nieprawidłowościami impulsów elektrycznych, które powstają w podwzgórzu albo też związane jest z zaburzonym przepływem krwi w tętnicach mózgu. Do objawów migreny brzusznej należą między innymi: silny ból brzucha w linii środkowej ciała wokół pępka, który pojawia się w nocy i trwa od kilku godzin do kilku dni, ból głowy zlokalizowany po jednej stronie, nudności, wymioty, światłowstręt, brak łaknienia, bladość skóry oraz aurę. Przed napadem bólu pojawiają się następujące objawy: pogorszenie nastroju, ból głowy, senność, wzmożona wrażliwość na bodźce świetlne oraz dźwiękowe. Ponadto dzieci z migreną brzuszną mają większą skłonność do choroby lokomocyjnej. Chorobę tą rozpoznaje się według następujących kryteriów: napadowy, silny oraz ostry ból brzucha zlokalizowany wokół pępka, który trwa co najmniej godzinę.

Podobne artykuły

Zespół przeżuwania u niemowląt
Zespół przeżuwania u niemowląt jest zaburzeniem poważnym i rozpoznaje się je na podstawie między innymi następujących kryteriów: brak nudności, brak uczucia dyskomfortu oraz brak objawów podczas snu i w czasie, kiedy dziecko skupia uwagę na osobach znajdujących się nim. Z kolei zespół przeżuwania u dzieci starszych oraz u młodzieży związany jest miedzy innymi z następującymi zaburzeniami: depresja, zaburzenia lękowe, ADHD oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsywne. Do kryteriów rozpoznania tego zaburzenia u młodzieży i starszych dzieci zaliczamy: powtarzające się, niebolesne regurgitacje wraz z przeżuwaniem lub wypluwaniem pokarmu, które zaczynają się tuż po posiłku, które nie występują w trakcie snu oraz nie ustępują po standardowym leczeniu przeciwrefluksowym, brak odruchów wymiotnych, jak również brak cech procesu zapalnego, wady anatomicznej, zaburzeń metabolicznych lub choroby nowotworowej. Przewlekły ból odbytu to kolejna choroba układu pokarmowego. Jest to zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego, które objawia się występującym przeważnie w pozycji siedzącej tępym bólem albo też objawia się wrażeniem ucisku w...

Przewlekły ból odbytu
Chorobę gastroenterologiczną, taką jak przewlekły ból odbytu rozpoznajemy według następujących kryteriów: ból w okolicy odbytnicy o charakterze przewlekłym lub nawracającym, którego czas trwania wynosi minimum 20 minut, jak również wykluczone inne przyczyny bólu odbytnicy, takie jak na przykład nieswoiste zapalenia jelit, niedokrwienie, szczelina odbytu, guzki krwawnicze, zapalenie krypt, ropień wewnątrzmięśniowy, zapalenie gruczołu krokowego oraz kokcygodynia. Kolejną chorobą układu pokarmowego jest zespół jelita drażliwego. Jest to przewlekła choroba o podłożu idiopatycznym. Jest to choroba o charakterze czynnościowym. Do charakterystycznych objawów tego zaburzenia należą między innymi: bóle brzucha oraz zaburzenia rytmu wypróżnień, która jest nieuwarunkowana zmianami organicznymi lub biochemicznymi. Przyczyna choroby nie jest znana, jednak do czynników patofizjologicznych, które mogą mięć wpływ na pojawienie się tego zaburzenia należą: nadmierny rozrost flory bakteryjnej, zaburzenia czucia trzewnego oraz funkcji motorycznej jelit, zmiany w sferze psychicznej, spożywanie pokarmów ubogoresztkowych, przebycie infekcji jelitowej oraz rola mózgu. Do najważniejszych objawów tego zaburzenia należą kolejno: ostre, skurczowe bóle...

Zespół jelita drażliwego
Istnieją trzy postacie zespoły jelita drażliwego. Są to następujące postacie: biegunkowa, zaparciowa oraz mieszana. Do niepokojących objawów mogących się pojawić podczas wystąpienia tego zaburzenia należą między innymi: gorączka, zmniejszenie masy ciała, krew w stolcu, niedokrwistość, nieprawidłowości w badaniu przedmiotowym oraz nowotwór lub zapalne choroby jelit w wywiadzie rodzinnym. W celu diagnostyki tejże choroby zaleca się wykonanie następujących badań. Są to kolejno: test wodorowy, morfologia krwi, OB., badanie biochemiczne krwi, badanie ogólne moczu, badanie kału w kierunku obecności pasożytów oraz krwi utajonej, posiewy bakteriologiczne stolca, rektoskopia albo też fibrosigmoidoskopia, test tolerancji laktozy, wlew kontrastowy doodbytniczy lub kolonoskopia, USG lub tomografia komputerowa jamy brzusznej, badanie radiologiczne jelita cienkiego, badanie radiologiczne lub endoskopia górnego odcinka przewodu pokarmowego oraz oznaczenie stężenia kwasu 5-hydroksyindolooctowego w moczu, jak również oznaczenie chromograniny A, gastryny, VIP oraz hormonów tarczycy we krwi. Wśród kryteriów diagnostyki choroby możemy wyróżnić kolejno: poprawę po wypróżnieniu, początek dolegliwości związany ze zmianą częstości...

Zaparciowy typ zespołu jelita drażliwego
Zaparciowy typ zaburzenia charakteryzują następujące objawy: mniej niż trzy wypróżnienia w tygodniu, twardy lub bobkowaty stolec oraz duży wysiłek towarzyszący defekacji. Zaburzenie jakim jest zespół jelita drażliwego należy różnicować z następującymi chorobami: nieswoiste oraz swoiste zapalenia jelit, uchyłki okrężnicy, biegunka u osób nadużywających środki przeczyszczające, celiakia, nowotwory jelita grubego, guzy endokrynne, taki jak gastrinoma, VIPoma, rakowiak oraz choroby metaboliczne, takie jak nadczynność tarczycy, cukrzyca oraz niedobór laktazy. Leczenie tego zaburzenia ma jedynie na celu złagodzenie objawów choroby. Leczenie to polega na: unikaniu stresów, odpowiedniej diecie oraz na podaniu następujących środków farmakologicznych: środki antycholinergiczne, drotawerynę, mebewerynę lub trimebutynę. W przypadku postaci biegunkowej choroby podaje się: rifaksyminę, difenoksylat, loperamid oraz cholestyraminę. Z kolei przy wzdęciach podaje się następujące środki farmakologiczne: rifaksyminę, symetykon oraz dimetykon. Zespół Alagille'a jest z kolei zespołem wad wrodzonych, który charakteryzuje się występowaniem zaburzeń w obrębie wątroby, serca, nerek oraz trzustki. Jest to choroba dziedziczna, a wywołują...