Gastroenterologia

Napadowy ból odbytu

Napadowy ból odbytu jest zaburzeniem czynnościowym przewodu pokarmowego. Choroba ta objawia się napadowym oraz krótkotrwałym bólem w okolicy odbytu. Bóle te pojawiają się najczęściej w nocy oraz po narażeniu na stres, jak również po defekacji. Nie jest znana przyczyna tej choroby, która dotyczy przeważnie młodych mężczyzn. Przyjmuje się, że przyczyną tego zaburzenia są między innymi: nieprawidłowa czynność zwieracza wewnętrznego odbytu, napadowy skurcz tego mięśnia oraz zwieracza zewnętrznego, jak również narażenie na stres. Chorzy na to zaburzenie częściej chorują między innymi na nerwicę lękową, jak również mają skłonności do hipochondrii lub też drobiazgowości. W celu rozpoznania choroby pojawiają się następujące objawy: nawracające epizody bólu zlokalizowanego w odbycie lub dystalnej odbytnicy, czas bólu trwający w zakresie od kilku sekund do kilku minut oraz brak bólu w okolicy odbytu i odbytnicy między napadami. W przypadku częstych ataków bólowych stosuje się następujące środki farmakologiczne: nifedypinę, nitraty oraz klonidynę, jak również salbutamol w postaci wziewnej oraz miejscowe wstrzyknięcia toksyny botulinowej. Czasami podczas leczenia stosuje się blokadę górnego splotu podbrzusznego lub też leczenie chirurgiczne. Leczenie chirurgiczne w tym przypadku polega na nacięciu zwieracza wewnętrznego odbytu. Inną chorobą układu pokarmowego jest nieretencyjne nietrzymanie stolca, czyli nietrzymanie stolca bez zaparcia.

Podobne artykuły

Dyspepsja
Badaniem, które umożliwia stwierdzenie takiej choroby jak dyspepsja jest gastroskopia. W celu leczenia dyspepsji stosuje się między innymi następujące leki: leki zobojętniające, leki prokinetyczne oraz leki hamujące wydzielanie kwasu solnego. Do tych ostatnich należą następujące leki: antagoniści receptora H2 oraz inhibitory pompy protonowej. Do inhibitorów należą kolejno: omeprazol, pantoprazol oraz lanzoprazol. W dziedzinie medycyny, jaką jest gastroenterologia istnieje taka choroba jak globus. Jest to zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego, które objawia się wrażeniem obecności ciała obcego albo ściskania w gardle. Objawy te znikają podczas spożywania pokarmów lub picia płynów. Globus należy do zaburzeń konwersyjnych. Objawami tej choroby są przede wszystkim: ściskanie w gardle, duszenie oraz drapanie. W celu diagnozy choroby początek objawów musi występować co najmniej sześć miesięcy przed postawieniem diagnozy, a ponadto konieczne jest spełnienie poniższych warunków przez co najmniej trzy miesiące: okresowo lub stale występujące odczuwanie obecności ciała obcego w gardle, ale tylko w okresie międzyposiłkowym, stwierdzony brak dysfagii...

Kolka niemowlęca
Kolka niemowlęca stanowi częstą dolegliwość, która pojawia się u niemowląt. Kolka niemowlęca objawia się nadmiernym, napadowym oraz trudnym do ukojenia płaczem. Kolka niemowlęca ustępuje przeważnie około czwartego miesiąca życia dziecka. Poza tym kolka niemowlęca dotyczy dzieci karmionych zarówno naturalnie jak i sztucznie. Nie jest znana przyczyna kolki niemowlęcej, ale z punktu widzenia teorii gastroenterologicznej przyczyną kolki jest niedojrzałość bariery jelitowej, zaburzenia motoryki jelit oraz zaburzenia wydzielania hormonów jelitowych. Jedną z przyczyn kolki niemowlęcej może być również refluks żołądkowo-przełykowy. Do typowych objawów kolki jelitowej należą między innymi: podkurczanie nóżek, napinanie brzucha oraz prężenie ciała. Kolka niemowlęca przebiega przeważnie również z poszerzeniem obwodu brzucha. Dziecko zaczyna wówczas płakać. Płacz taki pojawia się cyklicznie, ale nasila się głównie wieczorem oraz w nocy. Diagnostyka mówi, że o kolce niemowlęcej możemy mówić wówczas, kiedy pojawiają się następujące objawy przed ukończeniem czwartego miesiąca życia dziecka: rozpoczynające się i kończące bez określonej przyczyny napady grymaszenia, rozdrażnienia...

Podział zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego
Podział zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego według kryteriów rzymskich dzieli choroby kolejno na: choroby czynnościowe przełyku, choroby czynnościowe żołądka i dwunastnicy, choroby czynnościowe jelit, czynnościowe bóle brzucha, choroby czynnościowe pęcherzyka żółciowego i zwieracza Oddiego, choroby czynnościowe odbytu i odbytnicy, choroby czynnościowe u noworodków, niemowląt i młodszych dzieci, choroby czynnościowe u starszych dzieci i młodzieży. Do chorób czynnościowych przełyku należą kolejno: zgaga czynnościowa, czynnościowy ból w klatce piersiowej o przypuszczalnie przełykowym pochodzeniu, dysfagia czynnościowa oraz gałka, czyli globus. Do chorób czynnościowych żołądka i dwunastnicy należą między innymi: dyspepsja czynnościowa, a w tym zespół zaburzeń poposiłkowych oraz zespół bólowy nadbrzusza, zespół zaburzeń odbijania, a w tym aerofagia oraz nieokreślone intensywne odbijanie, nudności i wymioty czynnościowe, a w tym przewlekłe nudności idiopatyczne, wymioty czynnościowe oraz zespół cyklicznych wymiotów czynnościowych, jak również zespół przeżuwania u dorosłych. Z kolei do chorób czynnościowych jelit zaliczamy: zespół jelita nadwrażliwego, wzdęcie czynnościowe, zaparcie czynnościowe, biegunka czynnościowa...

Choroby czynnościowe odbytu
Wśród chorób czynnościowych odbytu i odbytnicy możemy wyróżnić następujące: czynnościowe nietrzymanie stolca, czynnościowy ból odbytu i odbytnicy oraz czynnościowe zaburzenia oddawania stolca. Czynnościowy ból odbytu jest zaburzeniem, który rozróżnia jeszcze następujące choroby: napadowy ból odbytu oraz przewlekły ból odbytu, a w tym zespół dźwigaczy odbytu oraz nieokreślony ból czynnościowy odbytu i odbytnicy. Z kolei czynnościowe zaburzenia oddawania stolca wyróżnia następujące zaburzenia: defekacja dyssynergiczna oraz nieodpowiednia siła propulsywna podczas defekacji. Wśród chorób czynnościowych u noworodków, niemowląt oraz młodszych dzieci wyróżniamy następujące zaburzenia: ulewania u niemowląt, zespół przeżuwania u niemowląt, zespół wymiotów cyklicznych, kolka niemowlęca, biegunka czynnościowa, dyschezja niemowlęca oraz zaparcie czynnościowe. Z kolei wśród chorób czynnościowych u starszych dzieci oraz młodzieży wyróżniamy kolejno: wymioty i aerofagię, zaburzenia czynnościowe związane z bólem brzucha oraz zaparcie i nietrzymanie stolca. Do wymiotów oraz aerografii wchodzą następujące zaburzenia: zespół przeżuwania u młodzieży dojrzewającej, zespół wymiotów cyklicznych oraz aerofagię. Do zaburzeń czynnościowych związanych z bólem...