Gastroenterologia

Nieretencyjne nietrzymanie stolca

Nieretencyjne nietrzymanie stolca jest zaburzeniem czynnościowym przewodu pokarmowego, które pojawia się u dzieci w wieku powyżej czwartego roku życia w czasie czuwania. Zaburzenie to polega na powtarzającym się brudzeniu bielizny kałem albo też na wydalaniu większej ilości kału w nieodpowiednim miejscu i czasie. Nieretencyjne nietrzymanie stolca występuje przede wszystkim u dzieci z zaburzeniami emocjonalnymi w przebiegu opóźnienia rozwoju psychicznego, jak również w trudnej sytuacji rodzinnej, w której dziecko przebywa. Choroba ta jest rozpoznawana poprzez następujące objawy: oddanie stolca w nieodpowiednim miejscu co najmniej raz w miesiącu, brak objawów procesu zapalnego, choroby nowotworowej, wady anatomicznej lub zaburzeń metabolicznych, jak również brak cech retencji stolca. Zespół wymiotów cyklicznych jest kolejną chorobą czynnościową przewodu pokarmowego. Nie jest znana przyczyna tego zaburzenia. Choroba ta objawia się nawracającymi epizodami nasilonych wymiotów oraz nudności, które to trwają od kilku godzin do kilku dni. Objawy te powtarzają się przez kilka tygodni do kilku miesięcy. Natomiast przerwy między atakami są bezobjawowe. Zaburzenie to pojawia się przede wszystkim u dzieci w wieku przedszkolnym oraz w pierwszych klasach szkoły podstawowej. Do objawów tej choroby należą także: blade zabarwienie skóry, zmiany plamiste na skórze, ślinotok, osłabienie, ból brzucha, ból głowy, zła tolerancja hałasu, światła oraz zapachów, biegunka, gorączka, nadciśnienie tętnicze, tachykardia oraz leukocytoza w badaniach laboratoryjnych.

Podobne artykuły

Dyspepsja
Badaniem, które umożliwia stwierdzenie takiej choroby jak dyspepsja jest gastroskopia. W celu leczenia dyspepsji stosuje się między innymi następujące leki: leki zobojętniające, leki prokinetyczne oraz leki hamujące wydzielanie kwasu solnego. Do tych ostatnich należą następujące leki: antagoniści receptora H2 oraz inhibitory pompy protonowej. Do inhibitorów należą kolejno: omeprazol, pantoprazol oraz lanzoprazol. W dziedzinie medycyny, jaką jest gastroenterologia istnieje taka choroba jak globus. Jest to zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego, które objawia się wrażeniem obecności ciała obcego albo ściskania w gardle. Objawy te znikają podczas spożywania pokarmów lub picia płynów. Globus należy do zaburzeń konwersyjnych. Objawami tej choroby są przede wszystkim: ściskanie w gardle, duszenie oraz drapanie. W celu diagnozy choroby początek objawów musi występować co najmniej sześć miesięcy przed postawieniem diagnozy, a ponadto konieczne jest spełnienie poniższych warunków przez co najmniej trzy miesiące: okresowo lub stale występujące odczuwanie obecności ciała obcego w gardle, ale tylko w okresie międzyposiłkowym, stwierdzony brak dysfagii...

Kolka niemowlęca
Kolka niemowlęca stanowi częstą dolegliwość, która pojawia się u niemowląt. Kolka niemowlęca objawia się nadmiernym, napadowym oraz trudnym do ukojenia płaczem. Kolka niemowlęca ustępuje przeważnie około czwartego miesiąca życia dziecka. Poza tym kolka niemowlęca dotyczy dzieci karmionych zarówno naturalnie jak i sztucznie. Nie jest znana przyczyna kolki niemowlęcej, ale z punktu widzenia teorii gastroenterologicznej przyczyną kolki jest niedojrzałość bariery jelitowej, zaburzenia motoryki jelit oraz zaburzenia wydzielania hormonów jelitowych. Jedną z przyczyn kolki niemowlęcej może być również refluks żołądkowo-przełykowy. Do typowych objawów kolki jelitowej należą między innymi: podkurczanie nóżek, napinanie brzucha oraz prężenie ciała. Kolka niemowlęca przebiega przeważnie również z poszerzeniem obwodu brzucha. Dziecko zaczyna wówczas płakać. Płacz taki pojawia się cyklicznie, ale nasila się głównie wieczorem oraz w nocy. Diagnostyka mówi, że o kolce niemowlęcej możemy mówić wówczas, kiedy pojawiają się następujące objawy przed ukończeniem czwartego miesiąca życia dziecka: rozpoczynające się i kończące bez określonej przyczyny napady grymaszenia, rozdrażnienia...

Podział zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego
Podział zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego według kryteriów rzymskich dzieli choroby kolejno na: choroby czynnościowe przełyku, choroby czynnościowe żołądka i dwunastnicy, choroby czynnościowe jelit, czynnościowe bóle brzucha, choroby czynnościowe pęcherzyka żółciowego i zwieracza Oddiego, choroby czynnościowe odbytu i odbytnicy, choroby czynnościowe u noworodków, niemowląt i młodszych dzieci, choroby czynnościowe u starszych dzieci i młodzieży. Do chorób czynnościowych przełyku należą kolejno: zgaga czynnościowa, czynnościowy ból w klatce piersiowej o przypuszczalnie przełykowym pochodzeniu, dysfagia czynnościowa oraz gałka, czyli globus. Do chorób czynnościowych żołądka i dwunastnicy należą między innymi: dyspepsja czynnościowa, a w tym zespół zaburzeń poposiłkowych oraz zespół bólowy nadbrzusza, zespół zaburzeń odbijania, a w tym aerofagia oraz nieokreślone intensywne odbijanie, nudności i wymioty czynnościowe, a w tym przewlekłe nudności idiopatyczne, wymioty czynnościowe oraz zespół cyklicznych wymiotów czynnościowych, jak również zespół przeżuwania u dorosłych. Z kolei do chorób czynnościowych jelit zaliczamy: zespół jelita nadwrażliwego, wzdęcie czynnościowe, zaparcie czynnościowe, biegunka czynnościowa...

Choroby czynnościowe odbytu
Wśród chorób czynnościowych odbytu i odbytnicy możemy wyróżnić następujące: czynnościowe nietrzymanie stolca, czynnościowy ból odbytu i odbytnicy oraz czynnościowe zaburzenia oddawania stolca. Czynnościowy ból odbytu jest zaburzeniem, który rozróżnia jeszcze następujące choroby: napadowy ból odbytu oraz przewlekły ból odbytu, a w tym zespół dźwigaczy odbytu oraz nieokreślony ból czynnościowy odbytu i odbytnicy. Z kolei czynnościowe zaburzenia oddawania stolca wyróżnia następujące zaburzenia: defekacja dyssynergiczna oraz nieodpowiednia siła propulsywna podczas defekacji. Wśród chorób czynnościowych u noworodków, niemowląt oraz młodszych dzieci wyróżniamy następujące zaburzenia: ulewania u niemowląt, zespół przeżuwania u niemowląt, zespół wymiotów cyklicznych, kolka niemowlęca, biegunka czynnościowa, dyschezja niemowlęca oraz zaparcie czynnościowe. Z kolei wśród chorób czynnościowych u starszych dzieci oraz młodzieży wyróżniamy kolejno: wymioty i aerofagię, zaburzenia czynnościowe związane z bólem brzucha oraz zaparcie i nietrzymanie stolca. Do wymiotów oraz aerografii wchodzą następujące zaburzenia: zespół przeżuwania u młodzieży dojrzewającej, zespół wymiotów cyklicznych oraz aerofagię. Do zaburzeń czynnościowych związanych z bólem...