Gastroenterologia

Przewlekły ból odbytu

Chorobę gastroenterologiczną, taką jak przewlekły ból odbytu rozpoznajemy według następujących kryteriów: ból w okolicy odbytnicy o charakterze przewlekłym lub nawracającym, którego czas trwania wynosi minimum 20 minut, jak również wykluczone inne przyczyny bólu odbytnicy, takie jak na przykład nieswoiste zapalenia jelit, niedokrwienie, szczelina odbytu, guzki krwawnicze, zapalenie krypt, ropień wewnątrzmięśniowy, zapalenie gruczołu krokowego oraz kokcygodynia. Kolejną chorobą układu pokarmowego jest zespół jelita drażliwego. Jest to przewlekła choroba o podłożu idiopatycznym. Jest to choroba o charakterze czynnościowym. Do charakterystycznych objawów tego zaburzenia należą między innymi: bóle brzucha oraz zaburzenia rytmu wypróżnień, która jest nieuwarunkowana zmianami organicznymi lub biochemicznymi. Przyczyna choroby nie jest znana, jednak do czynników patofizjologicznych, które mogą mięć wpływ na pojawienie się tego zaburzenia należą: nadmierny rozrost flory bakteryjnej, zaburzenia czucia trzewnego oraz funkcji motorycznej jelit, zmiany w sferze psychicznej, spożywanie pokarmów ubogoresztkowych, przebycie infekcji jelitowej oraz rola mózgu. Do najważniejszych objawów tego zaburzenia należą kolejno: ostre, skurczowe bóle brzucha, które nasilają się po posiłkach., biegunka lub zaparcie, wzdęcie brzucha, domieszka śluzu w kale, odbijanie, gazy, nudności, wymioty, zgaga, bóle głowy, uczucie zmęczenia, zaburzenia miesiączkowania, częstomocz oraz przelewania w brzuchu.

Podobne artykuły

Nieretencyjne nietrzymanie stolca
Nieretencyjne nietrzymanie stolca jest zaburzeniem czynnościowym przewodu pokarmowego, które pojawia się u dzieci w wieku powyżej czwartego roku życia w czasie czuwania. Zaburzenie to polega na powtarzającym się brudzeniu bielizny kałem albo też na wydalaniu większej ilości kału w nieodpowiednim miejscu i czasie. Nieretencyjne nietrzymanie stolca występuje przede wszystkim u dzieci z zaburzeniami emocjonalnymi w przebiegu opóźnienia rozwoju psychicznego, jak również w trudnej sytuacji rodzinnej, w której dziecko przebywa. Choroba ta jest rozpoznawana poprzez następujące objawy: oddanie stolca w nieodpowiednim miejscu co najmniej raz w miesiącu, brak objawów procesu zapalnego, choroby nowotworowej, wady anatomicznej lub zaburzeń metabolicznych, jak również brak cech retencji stolca. Zespół wymiotów cyklicznych jest kolejną chorobą czynnościową przewodu pokarmowego. Nie jest znana przyczyna tego zaburzenia. Choroba ta objawia się nawracającymi epizodami nasilonych wymiotów oraz nudności, które to trwają od kilku godzin do kilku dni. Objawy te powtarzają się przez kilka tygodni do kilku miesięcy. Natomiast przerwy między...

Wymioty cykliczne
Ataki wymiotów w przypadku choroby, jaką jest zespół wymiotów cyklicznych, mogą prowadzić do następujących powikłań: odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze oraz Zespół Schwartza-Barttera. U dzieci , młodzieży oraz niemowląt warunki rozpoznania choroby są następujące: co najmniej dwa epizody nasilonych nudności oraz wymiotów albo też samych odruchów wymiotnych, które trwają od kilku godzin do kilku dni, jak również powrót do dobrego stanu zdrowia na kilka tygodni, a nawet miesięcy. Z kolei u dorosłych kryteria rozpoznania choroby są następujące: epizody wymiotów w ilości trzy lub więcej odrębnych epizodów w ciągu ostatniego roku, jak również nieobecność nudności ani wymiotów między epizodami. Ponadto występuje tutaj także następujące kryterium uzupełniające: migrenowy ból głowy. Z kolei w różnicowaniu zespołu wymiotów cyklicznych bierze się pod uwagę następujące jednostki chorobowe: guzy pnia mózgu, infekcje górnych dróg oddechowych z towarzyszącym zapaleniem błędnika, uropatia zaporowa, choroba wrzodowa, nawracające epizody ostrego zapalenia trzustki, okresowa...

Zespół wymiotów cyklicznych
Zespół wymiotów cyklicznych jest chorobą, która dotyczy zarówno dzieci, jak i dorosłych. Podczas leczenia ataku, który przebiega z silnymi wymiotami stosuje się dożylnie następujące środki farmakologiczne: benzodiazepin, difenhydramina, chlorpromazyna, propofol oraz pentobarbital. Z kolei u dzieci z bólem brzucha stosuje się następujące środki farmakologiczne: ketorolak, morfina lub fentanyl. Jako leki przeciwwymiotne w przypadku tego zaburzenia stosuje się kolejno: ondansetron lub granisetron. Ponadto uzupełnia się niedobory płynów oraz elektrolitów. Zespół przeżuwania jest kolejną choroba gastroenterologiczną. Stanowi ona przewlekłe zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego o nieokreślonej przyczynie. Zaburzenie to objawia się wymiotami oraz powtarzalnym cofaniem się z żołądka do jamy ustnej porcji ostatnio spożytego pokarmu, po czym ponownym jej przeżuwaniem oraz połykaniem bądź wypluwaniem. Zaburzenie to zalicza się także do zaburzeń odżywiania. Choroba ta pojawia się w każdym wieku, ale jednak najczęściej obserwuje się ją u niemowląt. Do typowych objawów tego zaburzenia zaliczamy kolejno: regurgitacje, czyli bierne oraz powtarzalne cofanie się treści pokarmowej...

Zespół przeżuwania
Do objawów takiej choroby, jaką jest zespół przeżuwania zaliczamy między innymi: brak wymiotów oraz nudności w okresie poprzedzającym regurgitację, a epizody regurgitacji trwają najczęściej od jednej do dwóch godzin. Zespołowi przeżuwania mogą towarzyszyć także inne dolegliwości, takie jak na przykład: zgaga, nudności, biegunka, czy też zaparcie. U osób dorosłych znane są następujące kryteria rozpoznania tejże choroby: ciągłe albo powtarzające się cofanie do jamy ustnej świeżo połkniętego pokarmu, który następnie jest wypluwany bądź też ponowne przeżuwany i połykany, regurgitacje niepoprzedzone odruchami wymiotnymi oraz nudnościami, epizod zaburzenia ustępuje w momencie, kiedy cofająca się treść pokarmowa staje się kwaśna oraz smak cofającej się treści pokarmowej jest przyjemny dla pacjenta. Zespół przeżuwania u niemowląt jest zaburzeniem poważnym, ponieważ może doprowadzić do niedożywienia oraz wyniszczenia organizmu. Przyczyną tego zaburzenia u niemowląt są zaburzone relacje między dzieckiem a jego opiekunami. Zaburzenie to rozpoznaje się u niemowląt na podstawie następujących kryteriów: powtarzające się skurcze mięśni brzucha, przepony...